ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΣΚΙΑΧΤΡΟΥ

Ευγένιου Τριβιζά

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζωντανός

Μουσική: Γιώργος Καζαντζής

Σκηνικά-κοστούμια-αφίσα: Νικολέτα Βασιλοπούλου

Κατασκευή σκηνικών: Γιώργος Αγγελόπουλος

Φωτισμοί: Χρήστος Συκάς-Γιώργος Ηλιόπουλος

Φωτογραφίες, βίντεο: Νίκος Τζαβάρας

Επιμέλεια προγράμματος: Λέττα Πετρουλάκη

Επιδιορθώσεις κουστουμιών & φροντιστηρίου: Λέττα Πετρουλάκη, Κατερίνα Παχτίτη, Κατερίνα Γκόνου, Ευαγγελία Παπανικολάου, Φένια Εξακουστίδου, Πόπη Μαυρέα, Ελένη Χριστοπούλου

ΔΙΑΝΟΜΗ

Σκιάχτρο 1. Ελευθερία Χαϊκου

Σκιάχτρο 2. Χρήστος Σπύρης

Κυρ Δίκανος - Κυριάκος Λιανέας

Κυρ Μπαρούτης - Νεφέλη Κρητικάκη

Κυρ Σφεντόνας - Βασιλική Παπαδόδημα

Αρχιδικαστής - Ορφέας Χριστακούδης

Κατήγορος - Αναστασία Μαυρέα

Γραμματέας - Στέφανος Κάλλας

Δεσμοφύλακας - Αδαμαντία Παπαβασιλείου

Πουλάκια

  Ιωάννα Αγγελοπούλου,   Γιάννης Αρβανίτης, Άρτεμη Κατσαφάδου,

  Άννα Βασιλοπούλου, Σοφία Δασκαρόλη, Περσέας Κλάδης,

Αφροδίτη Κουρούπη, Φοίβος Λαμπρόπουλος, Αναστασία Μαυρέα,

 Ειρήνη Νικολάου, Νικόλας Φαββατάς

Η φαντασία, το χιούμορ, η ευρηματικότητα και το ποιητικό ύφος του Ευγένιου Τριβιζά, μέσα στο θεατρικό του κείμενο με τίτλο « Το όνειρο του σκιάχτρου»,μας είχε συνεπάρει την καρδιά, εδώ και πολλά  χρόνια.

Ήταν ένας διακαής πόθος το θεατρικό ανέβασμά του.

Ίσως επειδή πιστεύουμε ότι , η ζωή περνάει δίπλα από τα παιδιά, μέσα από το θέατρο κι έτσι γίνεται συνείδησή γι’ αυτά..

Ήταν ένα όνειρο .. να πάρουμε από το χέρι τα παιδιά, θεατές και ηθοποιούςκαι να τους γνωρίσουμε τα πρόσωπα- σύμβολα, τους ήρωες του ωραίου αυτού θεατρικού έργου. Να αγκαλιάσουμε το όνειρο του σκιάχτρου και να απελευθερωθούμε μαζί του. Να πετάξουμε προς την ελευθερία, μακριά από τα δύσκολα, τους πολέμους, τα ναυάγια, την αδικία, τη δυστυχία  και την απελπισία των αδικημένων.

Ήταν μια λαχτάρα να ξεκινήσουμε μαζί τους, την αδιάκοπη μάχη των δυνάμεων της αγάπης και της αλληλεγγύης  εναντίον όλων εκείνων που δεν μας αφήνουν ν' απογειωθούμε και να ανακαλύψουμε που κρύβεται η ελευθερία της ψυχής και του μυαλού.

Να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας  και μέσα από τα  παιδαγωγικά μηνύματα του μαγευτικού αυτού έργου να ξεκινήσουμε με διασκεδαστικό και χαρούμενο τρόπο να προβάλλουμε, σε μικρά και «μεγάλα» παιδιά, θεμελιώδεις έννοιες όπως η αγάπη, η πίστη, η δύναμη της θέλησης, η φιλία, η ομαδικότητα, η απολύτρωση, η ανεξαρτησία, το δικαίωμα στη ζωή και η ελευθερία.                 Έννοιες που συνδέουν με αριστοτεχνικό τρόπο το θέατρο με την καθημερινή ζωή των παιδιών και των μεγάλων!  

Αγαπήσαμε το έργο αυτό γιατί είναι ένα πολύτιμο παιδαγωγικό εργαλείο που μας πείθει ότι ακόμα και το πιο ταπεινό σκιάχτρο μπορεί να γίνει πουλί, να απογειωθεί και να φτερουγίσει στα ουράνια, πέρα από κάθε φόβο και κάθε φόβητρο.

Υπόθεση του έργου

Ο Κυρ-Δίκανος, ένας άτεγκτος γαιοκτήμονας κατασκευάζει ένα σκιάχτρο και του δίνει μαθήματα αγριάδας. Το σκιάχτρο, όμως, αισθάνεται μοναξιά και πιάνει φιλίες με τα πουλιά που το βαφτίζουν Αχυρούλη και υπόσχονται ότι θα το μάθουν να πετάει. Όταν ο κυρ-Δίκανος υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, μεταμφιέζεται σε σκιάχτρο και ξεσκεπάζει την αλήθεια. Ακολουθεί η σύλληψη και δίκη του σκιάχτρου. Ο στυγνός Αρχιδικαστής ορίζει ότι ο Αχυρούληςπρέπει να μείνει έγκλειστος σε ένα ανήλιαγο κελί, ώσπου να φτιάξει χίλια εκατό κλουβιά. Τα φτιάχνει, αλλά, όταν καταλαβαίνει ότι θα χρησιμοποιηθούν για φυλακές των φίλων του, των πουλιών, τα καταστρέφει. Οργισμένος ο Αρχιδικαστής καταδικάζει το ανυπάκουο σκιάχτρο σε κάψιμο. Το τελευταίο βράδυ στο κελί της φυλακής του, ο Αχυρούλης βλέπει ένα όνειρο. Ο Τιτιβούε, ο παλιός φτερωτός φίλος, του εξηγεί γιατί τώρα μπορεί επιτέλους να πετάξει. Στην τελευταία σκηνή μια μοναδική έκπληξη περιμένει τόσο τον δεσμοφύλακα όσο και τους θεατές του υπέροχου αυτού έργου.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο Ευγένιος Τριβιζάς συγγράφει αριστοτεχνικά και ποιητικά θεατρικά έργα. Μέσα στην ψυχρή επιστημονική τεχνική του εγκληματολόγου που χρησιμοποιεί τις λέξεις ως νυστέρι κρύβεται μια υπέροχη φτερωτή στολή, μια οργιάζουσα φαντασία, ένας χείμαρρος λεκτικός, ένας γοητευτικός παραμυθάς. Εκείνο, όμως, που εκπλήσσει είναι η θεατρική τεχνική που από την πρώτη στιγμή χαρακτήρισε τη γραφή του Ευγένιου Τριβιζά. Υπάρχει μια άνεση στη δημιουργία θεατρικού ρυθμού, μια οικονομία σπάνια στους διαλόγους και τη δοσολογία των καταστάσεων, μια σοφία στην εναλλαγή και τις εντάσεις, μια σκηνική ευφράδεια συνδυασμένη με ώριμη στρατηγική και τακτική.

Κώστας Γεωργουσόπουλος